Herbata Ivan Czaj – Wierzbówka kiprzyca – Копорский Иван-чай

Witam.

Dzisiaj chciałabym Państwu przybliżyć mało znaną i zapomnianą herbatkę Koporskij Ivan Czaj – Копорский Иван-чай. 

W medycynie ludowej, herbata Ivan Czaj jest powszechnie znana  jako skuteczny środek w zapobieganiu i leczeniu zapalenia gruczołu krokowego.

Słowo herbata powstało z przedrostka “herba-” (zioło) i “ta” (czyli polski odpowiednik angielskiego “tea” czy niemieckiego “Tee”), dlatego z czystym sumieniem nasz napar ziołowy możemy nazwać herbatą.

Iwan Czaj, bo historia powstania  herbaty,  sięga odległych czasów carskiej Rosji, około XIII w., gdzie właśnie tam ją produkowano i  eksportowano na cały świat. Już wtedy poznano się na cudownych zdrowotnych i smakowych właściwościach wierzbówki kiprzycy, która posłużyła do produkcji herbaty.   Herbata Koporskij Ivan Czaj,  po drugiej wojnie światowej znów jest   produkowana  w Rosji i należy do bardzo luksusowych napojów.

Tradycyjną chińską czarną herbatę, otrzymujemy w wyniku przeprowadzenia czterech procesów:

• więdnięcia
• skręcania
• fermentacji
• suszenia

I dokładnie w ten sam sposób otrzymujemy naszą herbatkę Ivan Czaj.

Sposób wykonania herbaty:

Liście  wierzbówki zbierane przed południem i oczyszczone  rozkładamy  i zostawiamy przez około 1 godzinę do lekkiego przewiędnięcia. Następnie należy je zrolować i umieścić w  słoju na 24 h. Po tym czasie  wyjąć, drobno pokroić i suszyć w piekarniku w 100 ºC przez jedną godzinę. Suszenie w piekarniku ma na celu zatrzymanie procesu fermentacji. Następnie, w celu dokładnego odparowania ewentualnej wilgoci, rozłożyć na 12 godzin w zacienionym ale przewiewnym miejscu, aby dokończyć suszenie. Fermentacja powoduje zmianę koloru liści z zielonej na czarną. Jest  to naturalny proces i nie należy się tym martwić.  Tak wysuszone liście zamykamy  w szczelnie zamkniętym słoju.

Nie tylko liście wierzbówki kiprzycy możemy  fermentować, ale również inne np. maliny, jeżymy. Fermentacja ma na celu uzyskania głębszego smaku i właściwości naszych ziół.

Jak wspomniałam wcześniej, z wierzbówki pozyskujemy również kwiaty, które możemy wysuszyć i pić jako napar, dodawać do wysuszonych liści lub zrobić miodek wierzbówkowy.

Do zrobienie miodku potrzebujemy:

• 2 kubki ubitych, świeżych kwiatków
• 3 kubki cukru
• 1 kubek wody

Sposób przygotowania:
Cukier  z wodą należy zagotować i do niego  wrzucić kwiatki. Następnie wszystko gotować na malutkim ogniu około pół godziny i zostawić na 12 godzin. Po tym czasie miodek, pogotować 15 minut, przecedzić i gorący przelać do wyparzonego słoika. Zakręcić mocno i zostawić do przestygnięcia.
Taki miodek możemy dodawać do herbat, będzie idealnym dodatkiem w zimowe wieczory.

Wierzbówka kiprzyca – (Epilobium angustifolium)
(Inne nazwy: wierzbownica, wierzbownica wąskolistna)

Ta piękna bylina o rozgałęzionym, pełzającym kłączu, ma liście podobne do wierzby – górą zielone a od spodu szaro-zielone. Duże, dekoracyjne kwiaty koloru różowo-fioletowo-purpurowego zakwitają od końca czerwca do sierpnia. Występuje na leśnych polanach, nasypach kolejowych, przydrożach, rumowiskach, żwirowiskach, zrębach, wrzosowiskach i na obrzeżach lasów. Latem możemy spotykać duże skupiska kiprzycy, wyglądające jak fioletowo-purpurowe dywany.

Surowiec leczniczy: kwiaty i liście, zbierane w początkowym okresie kwitnienia i suszone w cieniu w temperaturze pokojowej lub poddane procesowi fermentacji.

Główne składniki: alkaloidy, śluzy, pektyny, garbniki, fitosterole, mikroelementy, cukry i witamina C.
Kwas ursolowy, beta-sitosterole, stigmasterole, taniny, kwas 2-alpha-hydroxy-ursolic acid  leaf  kwas 2-alpha-3-beta-dihydroxy-ursolowy, silne fitoncydy (oenotheiny – oenothein A, B), alfa- i beta-amyrynę, n-nonacosan, seksangularetynę (sexangularetin), kwercytrynę, kwercetynę (glikozyd),  chanerozan, chanerol, taniny chamaenerionowe (chamaenerium tannin), myricetin-3-o-beta-d-glukuronid, mirycetynę, kwas oleinowy, kwas oleanolowy, stearynowy, kwas oleinowy, kwas palmitynowy,  kwas nonadecanoinowy, mirystynowy kwas,  linolenowy i linolowy kwas,  kwas laurowy,  kempferol,  kwas chlorogenowy,  kampesterol.

Działanie:  Wierzbówka działa silnie moczopędnie, odtruwająco, przeciwobrzękowo, przeciwbólowo, rozkurczowo, przeciwnowotworowo, przeciwzapalnie, napotnie, wzmacniająco. 

Wskazania:  przerost (gruczolak) gruczołu krokowego, zaburzenia w oddawaniu moczu, skąpomocz, stan zapalny nerek, pęcherza i moczowodów oraz cewki moczowej, zapalenie jąder i jajników, kamica moczowa, obrzęki, krwiomocz, ropomocz, zapalenie pochwy i macicy, upławy, zaburzenia miesiączkowania, okres przedmiesiączkowy, schorzenia skórne, zaburzenia hormonalne i metaboliczne, zatrucia.

Napar: 3 łyżki ziela  zalać 2 szkl. wrzącej wody: odstawić na 30 minut; przecedzić. Pić 4 razy dz. po 200 ml.

Nalewka na winie: 1 szkl. świeżego lub suchego ziela zalać 500 ml wina białego lub czerwonego; wytrawiać 14 dni; przefiltrować. Zażywać 3 razy dz. po 20 ml.

Macerat: 1 szkl. świeżego ziela zalać 1 szkl. wody przegotowanej o temp, pokojowej; wytrawiać 8 godzin pod przykryciem; przecedzić. Pić 4 razy dz. po 150 ml.

Tonik do cery trądzikowej Tonicum antiacneticum: do 100 ml maceratu lub nalewki lub intraktu wlać 5 ml nalewki arnikowej ; wymieszać. Skórę przemywać 3-4 razy dziennie.

Nalewka na winie: 1 szkl. św1eżego lub suchego ziela zalać 500 ml wina białego lub czerwonego; wytrawiać 14 dni; przefiltrować. Zażywać 3 razy dz. po 20 ml.

Dziękuje i ponownie zapraszam.